Dag 4
Helaas! Alweer de laatste dag van 'Plug de Band'! Na drie heerlijke dagen is het na vandaag helaas afgelopen. Vandaag staat het optreden in 'de Meester' op het programma. Voordat we echter naar 'de Meester' vertrekken om onze spullen op te zetten en te soundchecken, krijgen we te horen dat we op de CJP site komen te staan! We gaan maar liefst 25 cd's verloten onder de CJP'ers en al uit de eerste reacties op de site blijkt dat ie erg gewilt is!
Flyeren
Na een heerlijk laatste ontbijtje vertrekken we richting 'de Meester'. Rustig gereden, want het was erg glad, maar al snel zijn we op de plek van bestemming. We haalden onze spullen uit het busje en gingen richting het podium. Nona soundcheckte als eerste dus dat gaf ons de tijd om samen met Vivienne nog even wat promotie te doen voor ons optreden. We hadden die ochtend namelijk al flyers gemaakt en die gingen we nu in Almere verspreiden. Na een halfuurtje waren echter de flyers al op en moesten we terug voor onze soundcheck. Die verliep tamelijk snel en het was dus nog even wachten tot de zaal wat voller liep.
Optreden
Als eerste was het onze beurt om te gaan spelen. Heerlijk om na al die dagen, na enkel een akoustisch optreden, lekker vollop te spelen! Helaas konden we maar drie nummers spelen. We begonnen met 'Zombies', daarna 'Entitled' en sloten deze mini-set af met 'Speyes'. Kort maar krachtig dus! Na ons optreden was Nona aan de beurt. Zeer leuk was het om hen ook eens op een 'normaal' podium te zien spelen!
Juryoordeel
Na de optredens was het opruimen en voor de laatste keer terug naar het hotel. Alle tassen moesten worden ingepakt en de hotelkamerpassen moesten worden ingeleverd. Een laatste maaltijd, chinees wel te verstaan, werd genuttigd en na een tijde wachten (het voelden als uren), werden we een kamer ingeroepen waar de winnaar van 'Plug de Band' bekend zou worden gemaakt.
De jury vertelde kort over wat ze vonden over elke band: over hoe ze de fotoshoot vonden gaan, wat ze van het 'image' vonden van de band, hoe ze de optredens vonden gaan en vooral over hoe goed de band, samen met de BN'er, zich had geplugd. Nadat de jury hun mening had uitgesproken kwam het oordeel, de winnaar van 'Plug de Band' zou bekend worden gemaakt, een strijd tussen twee bands die nu zou worden beslist..de winnaar werd namelijk...niemand!
Het was een gelijkspel! De jury kon namelijk nu nog geen beslissing maken wie er had gewonnen. De bands zouden nu aan de slag moeten gaan met hun gewonnen contacten, dankzij het pluggen, en later wordt de winnaar op Kink FM bekend gemaakt. De kijkers van Plug de Band kunnen stemmen... Dus! Iedereen! Kijk de afleveringen, oordeel, en stem op The Bohemes!
Wij willen in ieder geval iedereen van de V-Academy bedanken voor de leuke dagen! Ook Vivienne, heel erg bedankt! We hadden geen betere BN'er kunnen wensen voor deze week! Houd ons ondertussen in de gaten op www.thebohemes.hyves.nl, www.myspace.com/thebohemes of www.thebohemes.com!
Up, Up, The Boheme!
Cheers Bongos (Fabian)
Dag 3
Om half 7 stond de wekker alweer! Vandaag zou een drukke dag gaan worden, en om 8 uur moesten we klaar staan. Het opstaan was weer niet al te makkelijk, maar uiteindelijk waren we allemaal op tijd klaar. Toen zaten we daar om 8 uur, en er gebeurde maar niks... Door het weer (het sneeuwde die dag voor het eerst) stonden er gigantische files, en ook Jamai was hier slachtoffer van geworden... Even wachten dus nog. Gelukkig was hij er al snel en konden we aan de slag!
Het idee van deze dag was om voor diezelfde dag nog op zoveel mogelijk plekken binnen te komen. Nogal een uitdaging, want je kan niet overal zomaar even binnenstappen! Wij begonnen dus snel met het zoeken naar plekken waar we terecht konden, en Jamai belde zijn hele telefoonlijst af. Snel hierna vertrokken we naar ons eerste adres.
Onze eerste stop was in Amsterdam, bij de nationale Kidskrant. We konden hier meteen aan tafel voor een interview. Na afloop konden we acoustisch nog een liedje spelen voor alle werknemers, maar daarna moesten we snel verder. Onze volgende afspraak was bij Nando Eweg in Hilversum. Deze producer, die veel samenwerkt met John Ewbank, heeft gewerkt met bands als U2 & Simple minds. Niet de minste dus!!! Een beetje zenuwachtig hebben we bij hem 2 nummers voorgespeeld. Zijn reactie was erg positief, alleen vond hij dat de kwaliteit van de demo niet goed genoeg was. Zijn voorstel was dat hij hier zelf even een paar uurtjes aan ging sleutelen. Helemaal te gek natuurlijk!!!!
Er was 1 klein probleempje, de mastertracks waren nog bij de producers die de demo hadden gemixt toentertijd, dus we moesten deze producers op zien te sporen, maar hadden ook onze afspraak bij TMF al staan!!! Hidde, Bas & Sjaak zijn in Hilversum de mastertracks gaan opsporen, terwijl Jamai, Erwin & Desiree snel naar Amsterdam zijn gescheurd om naar TMF te gaan, maar of dat lukt...
Dat zie je volgende aflevering!
Sjaak
NONA
Dag 2
Ik doe mijn ogen open en ik wordt verblind door de lamp van één van de camera`s die ons zijn wakker komen filmen.
Het is vroeg, maar in ruil voor een ontbijt met ei en bacon weten ze me dan toch mijn bed uit te krijgen.
Na het ontbijt is het de bedoeling dat we gaan rijden naar het Veronicahuis in Laren.
Ik loop samen met Ed naar buiten. Het is ijskoud en er zijn nog maar weinig sigaretten, zoals gewoonlijk.
Fa loopt al voorop en Lé en Gaab zijn nog ergens binnen, typisch. Fa gaat achter het stuur zitten en iedereen komt bij de bus aangesjokt.
Ik sla George Orwell open op pagina 33 en ik zie Léon verdwijnen in de biografie van Arthur Rimbaud.
Aangekomen in de villa krijgen we eerst wat te eten, waarschijnlijk omdat we er erg hongerig uitzien.
Tijdens de lunch krijgen we te horen wat de bedoeling van de dag is: We gaan geïnterviewd worden door iemand van de Telegraaf,
een klein akoestisch optreden doen, Albert Grootonk ontmoeten en voor de rest kunnen we een beetje ons eigen plan trekken.
We halen wat instrumenten uit de bus en in een klein zijgebouw zitten we de komende twee uur wat te jammen.
Op een gegeven moment staat Jorn voor de deur, die ons vertelt dat de vrouw van de Telegraaf is aangekomen en dus
begeven wij onszelf naar binnen voor het interview.
Er komt een blonde vrouw binnenlopen met een chagrijnig gezicht en gaat zitten zonder ons een hand te geven.
De toon was gezet en als Ed dan ook nog zijn ellenlange verhaal over vrouwenemancipatie begint is het voorgoed verkloot.
In lachen uitbarstend schudden we een half uur later de hand van dezelfde blonde vrouw,
die mediacoach blijkt te zijn en ons dus expres in de zeik heeft zitten nemen. Veel van geleerd.
Vervolgens het optreden voor Big Al.
We spelen Entitled (toen nog untitled), Dead End Streets en Speyes. Albert is lovend over de nummers en wij zijn tevreden met de gig.
Tijd om weer naar het hotel terug te rijden. Het is inmiddels donker buiten, waardoor lage muurtjes onzichtbaar worden.
In de bus ging het als volgt:
"Zet ff The Clash op!"
"Nee, Nee The Jam!"
"Ok cool wie heeft er nog peuken?"
"Ik heb er nog een paar, beter stoppen we ff bij een tankstation!"
"Heeft iemand een aansteker?"
"Le Bateau Ivre: Comme je descendais des Fleuves..."
"Waar is de asbak?"
"Hoe is je boek?"
"Onder die zooi naast de deur."
"Die doet het niet!"
"Hey kijk ff mee alsjeblieft!"
"In the city there`s a thousand things I wanna say to you!!"
"KRAAAAAAK"
"..."
Vast niks aan de hand, dus we rijden rustig verder. In Amersfoort komen we er achter dat we in Amersfoort zitten en niet in Almere.
Blijkbaar de verkeerde bordjes gevolgd. Ineens komt er een man naast ons rijden die als een gek naar de achterkant van de bus wijst.
We zetten hem gelijk op de vluchtstrook en springen de bus uit.
Aan de achterkant hangt de bumper helemaal los en die heeft waarschijnlijk de afgelopen 50 km over straat gesleept. Na flink lachen hebben we
de bumper eraf getrokken en zijn we omgedraaid in de richting van Almere.
In het hotel ligt iedereen inmiddels al te slapen, maar mijn energie was nog niet op.
Ik neem Lé en Ed mee door het hotel op zoek naar een plek waar we binnen kunnen roken. Uiteindelijk vinden we een of andere brandtrap aan de
achterkant van het hotel waar we van binnenuit in kunnen. Het is er een stuk warmer dan buiten en het waait er niet, omdat de brandtrap is omsloten met ramen.
We hebben wat bier en tabak bij ons vanuit de hotelkamer en zo beginnen we onze nacht vol geouwehoer.
Ed fluit een liedje en zo beginnen we onze drie kwartier-lange jazz improvisatie a capella. Wat een nacht. De lucht is helder en de maan en de sterren
zijn goed te zien.
Even later zijn Dingers en Whiskers alweer verworven in hun eeuwige Led Zeppelin discussie.
Mijn gedachten dwalen af en met het gestoei van mijn vrienden op de achtergrond ontstaat er een lach op mijn gezicht en vraag ik me af hoe we hiér
nou weer terecht zijn gekomen.
x Doodles (Milan)
Dag 1
Nona blogt:
Zelden zijn we zó vroeg opgestaan. Met slaperige hoofden en een flinke bak koffie achter de kiezen stappen we om zeven uur de trein in, op weg naar het Kinki Lab in Haarlem, waar we om half negen worden verwacht voor dag één van Plug de Band.
Onze 'plugger'
Eenmaal daar aangekomen worden we opgewacht door de hele crew én ontmoeten we onze tegenstanders voor die week, The Bohemes. Als eerste krijgen we een video te zien waarin bekend gemaakt wordt wie onze 'plugger' van die week wordt. Dat blijkt voor ons Jamai te zijn! Daar zijn we bijzonder blij mee, want hij is een echte artiest met goede contacten en hij gaat ervoor.
Radicale styling
Er is weinig tijd voor niets doen, want er moet hard gewerkt worden vandaag. De hele band wordt professioneel gestyled. Zowel kleding, make-up als haar komen uitgebreid aan bod. Sommige mensen worden iets radicaler gestyled dan anderen, maar uiteindelijk is iedereen zeer tevreden met hoe hij/zij eruit ziet.
Dan is het tijd voor de persfoto's, die binnen én buiten (koud!) gemaakt worden. De fotograaf, Michel Kalkman, neemt ruim de tijd, zodat de foto's er tiptop uit komen te zien. Als er even niets gedaan hoeft te worden is er tijd voor geintjes én akoestische jamsessies, die spontaan ontstaan. Een divers repertoire komt voorbij, waarbij stoelen en tafels niet ontzien worden als drumstel.
Dit soort taferelen ontstaan ook als we moeten wachten op de foto's. We krijgen ze uiteindelijk te zien, zowel de groepsfoto's als de individuele portretten die er allemaal even gelikt uitzien. Hier kunnen we de media mee bestormen!
Koud bier
Dag 1 is achter de rug. Nadat we naar het schitterende Apollo Hotel in Almere zijn gebracht en daar heerlijk hebben kunnen relaxen en genieten van een koud biertje is het tijd om te gaan slapen. We hebben nog een hoop spannende dingen voor de boeg, en we hebben er enorm zin in!
Hidde
The Bohemes bloggen:
De wekker ging om 5:30 op the boheme. 6:15 uur bij La Refuge (Den Haag) om in te laden en te vertrekken richting Kinki Lab in Haarlem. Waarom? Omdat Edwin en Gaab een demo last-minute hadden opgestuurd om mee te doen aan 'Plug de Band' niet wetende dat we ook daadwerkelijk mee mochten doen. Vermoeide gezichten en half-wakkere ogen dwalen door het donker en proberen zich over de spekgladde ondergrond een weg te banen om op tijd te komen op het rendez-vous (als je The Bohemes een beetje kent dan weet je dat dit meestal de moeilijkste opgave van de dag is). Allemaal nog uitgeput en erg onder de indruk van het afgelopen weekend waar we twee try-outs meespeelde als voorprogramma van 'Bettie Serveert', vertrokken we, na een heel hoop koppen koffie en sigaretten, in noordelijke richting.
Er is ons zo min mogelijk vertelt over hoe de week ingevuld zou worden, behalve dat we een tegenstander hadden ('Nona'), dat we de band zoveel mogelijk zouden gaan promoten onder leiding van een voor ons voor alsnog onbekende bekende Nederlander.
Welke BN'er?
De vraag die ons het meest bezighield onderweg was dan ook: wie is die BN'er? Jan Smit?! Gerard Joling?! En wat te doen als we 'm niet zouden herkennen (aangezien we allemaal een beetje vervreemd van de normale wereld leven, voor zover die bestaat). Met een volgeladen bandbus kwamen we na ongeveer een uur aan in Haarlem waar we opgewacht werden door het het team van de V-Acadamy. Ontbijt stond klaar en allerlei mensen die een nog onbekende functie hadden dwaalde bezig rond. Tijd voor wat good old rum in de koffie tegen de kou.. Vervolgens was het tijd om op het scherm een film te kijken waarin we de BN'er te zien kregen.
Ik droomde tijdens de beelden een beetje weg waardoor ik na het filmpje nog niet helemaal begreep hoe het in mekaar zat en ik overtuigd was dat we Jamai Loman hadden. Half in shock, niet begrijpend hoe de rest van mijn bandleden zo kalm kon blijven, werd gelukkig het filmpje een nog een tweede keer afgespeeld...
Vivienne van den Assem was onze BN'er (met alle respect voor Jamai) qua match en interesses een geruststellender geheel, bovendien was onze BN'er een stuk knapper. Vervolgens ging de hele dag in een soort waas.
Backstreet Boys
We zouden gestyled worden en gingen een professionele fotoshoot doen dit resulteerde in ons vieren in de make-up wat letterlijk en figuurlijk een vrij angstaanjagend gezicht was. Vervolgens kregen we kleding die we die week zouden mogen dragen en waar we dan ook punten voor zouden krijgen. Na een paar keer passen zag ik mijn band veranderen in de Backstreet Boys!
De foto's daarna waren ook niet echt spontaan aangezien ik maar in de camera moest blijven kijken en met die kleding me ook niet echt in m'n element voelde. Uiteindelijk had ik m'n eigen broek maar weer aangetrokken.
De make-over van Edwin was overigens het best gelukt met bloemketting plus namaakvogel op z'n hoofd en al. Uiteindelijk zijn we voor de shoot naar buiten gegaan omdat Whiz een bootje had zien liggen waar we wel een paar "lauwe shots" konden maken.
Omdat het de eerste dag was lieten we het ook allemaal maar gebeuren en kwam het ook allemaal over ons heen maar achteraf zeg ik: eens en nooit meer (helaas moeten deze foto's gebruikt worden voor alles wat betrekking heeft tot het programma). Alhoewel het voor sommige van ons wel relaxed was dat we kleding erbij hadden omdat we al een tijd wegens geldgebrek in gaten met stof eromheen rondliepen. Aan het einde van de dag gekomen vertrokken we richting een vier-sterren Hotel in Aalsmeer.
Excuses
De eerste avond was gelijk goed ik werd terecht gewezen omdat ik eigen drank bij me had in het café van het hotel na vervolgens men excuses met veel moeite te hebben gemaakt komt 2 seconden later Edwin voorbij die een paar mini pakjes vruchtenhagel en jam, die bedoeld waren voor het ontbijt, confisqueerde waardoor we vervolgens opnieuw excuses moesten maken.. Onze kamer was binnen no-time een chaos van bierflesjes/blikjes, kleding en boeken en John Bongos (Fabian) en Yoko Whiskers (Edwin) waren als eerste gevestigd in het tweepersoonsbed waardoor voor Doodles (Milan) en ik het stapelbed overbleef. Het matras was alsof je op een bootje lagen en ik kabbelde al snel weg naar wat dag twee zou worden van een nu al bizarre week.
x Dingers (Leon)
